Güncel oyun, teknoloji, yapay zeka ve otomobil haberleri
FPS ve Hz aynı şey değil
FPS, ekran kartının bir saniyede ürettiği kare sayısını; Hz ise monitörün bir saniyede görüntüyü kaç kez yenileyebildiğini anlatır. 120 FPS üreten bir sistem 60 Hz ekranda daha düşük giriş gecikmesi sağlayabilir, ancak ekranda görülebilen benzersiz kare sayısı panelin yenileme hızını aşamaz. Bu nedenle ekran kartı gücü ile monitörün kapasitesini birlikte değerlendirmek gerekir.
Hangi oyuncu neyi hedeflemeli?
Hikâye ve sinematik oyunlarda istikrarlı 60 FPS çoğu kullanıcı için iyi bir tabandır. Rekabetçi nişancı ve yarış oyunlarında 120, 144 veya daha yüksek yenileme hızları hareket takibini ve giriş hissini iyileştirebilir. Ancak yüksek sayıya ulaşmak için görüntü kalitesini gereksiz yere düşürmek yerine, kare hızının sahneler arasında ne kadar tutarlı olduğuna bakmak daha önemlidir.
Ortalama FPS tek başına yeterli değil
Bir oyunun ortalama 100 FPS göstermesi, deneyimin sürekli akıcı olduğu anlamına gelmez. Ani düşüşler, takılmalar ve düzensiz kare süreleri oyuncuya daha fazla rahatsızlık verir. Bu nedenle performans ölçümünde yüzde 1 düşük değerleri ve frametime grafiğini de takip etmek daha sağlıklı sonuç verir.
V-Sync, VRR ve kare sınırı
V-Sync görüntü yırtılmasını azaltabilir ancak bazı sistemlerde giriş gecikmesini artırabilir. FreeSync ve G-Sync gibi değişken yenileme teknolojileri, monitörün yenileme hızını oyunun ürettiği karelerle eşleştirmeye çalışır. Uyumlu bir sistemde FPS'i panelin üst sınırının birkaç kare altında sınırlamak daha dengeli bir deneyim sağlayabilir.
Pratik ayar sırası
Önce çözünürlüğü doğal panel çözünürlüğünde bırakın. Ardından gölge, yansıma ve ağır ışın izleme seçeneklerini kademeli azaltın. Doku kalitesi çoğu zaman ekran kartı belleği yeterliyse yüksek tutulabilir. Son olarak kare hızını birkaç farklı sahnede ölçün; hedefiniz en yüksek anlık değer değil, mümkün olduğunca kararlı bir aralık olsun.